Sahte biletle sınır geçişi: Kosta Rika – Panama

Bocas del Toro bölgesi Panama‘daki iki durağımdan ilkiydi. Sınır geçişi yine heyecanlı oldu, ilk kez sahte biletle bir ülkeye girdim. Üstelik başkalarına da yardımcı oldum. Anlatayım da size de lazım olursa beni hatırlarsınız.
Geçen üşenmedim, nereden nereye gitmişim, ne zaman gitmişim çıkartmaya çalıştım. Burada genel seyahat rotamı görebilirsiniz. Yazmayı atladığım 2 ülke ve onlarca şehir varmış. Misal Panama 🙂
Welcome to Panama! Sınır geçişi

Welcome to Panama!

Panama’ya gelişimiz pek haşmetli oldu. Yolda sürekli karşılaştığım arkadaşlarla (Garin, Gal, Tobias ve Lee) Kosta Rika‘nın Karayip kıyısındaki Puerto Viejo‘da aynı şahane hostelde toplanmıştık. Burası Panama sınırına çok yakın. Aynı gün birikte karayoluyla Panama’ya kuzeyden gireceğiz ve Bocas del Toro‘ya geçeceğiz. 3 arkadaş sabah çok erken kalkıp toplu taşıma ile sınıra gitti. Ben bu sefer konformist davrandım ve Tobi ile birikte özel minibüsle gittik. Yani oraya kadar hemen hemen tüm sınırlara toplu taşıma ile geçtim ancak kocaman bavulum yüzünden özellikle büyük otobüslerin olmadığı yerlerde zorluk çekiyordum. Hala da çekiyorum. Neyse, bizimkiler erkenden gitti, biz de öğlen 12’de yola çıktık. Bir kaç hostel var belirlediğimiz, onlardan birinde buluşacağız.

Sınır geçişi yine heyecanlı oldu.
Panama ülkeye girerken sınırda çıkış bileti soran ülkelerden. Ama arkadaş ne zaman çıkacağımızı bilmiyoruz ki? Ayrıca benim kendi ülkeme dönüş biletim de yok. Neyse, her sorunun bir çözümü var.
Yola çıkmadan önceki gece ne yapsak ne etsek diye düşündük bilet meselesi için. Şöyle ki,misal Kosta Rika da çıkış bileti istiyor ülkeye girerken. Yoktu, şansımı denedim biletsiz, almadılar ülkeye. 3-4 gün vize veririm ancak dedi görevli. Hemen dışarıda otobüs firmalarının ofisleri var, en ucuz bilet olan Nikaragua’ya kullanmayacağım 25-30 dolara bir bilet aldım ve ülkeye girdim. Bu deneyimin rahatlığıyla “ya sınırda bilet alırız olmadı” derken, geçeceğimiz sınırın çok işlek olmadığını ve öyle bir şansımızın olmayacağını öğrendik. Sahte bilet yapılabilir mi onu tartışmaya başladık. Aramızda bir grafiker arkadaş var, makinesinde Photoshop var. Bir bilet PDF i bulsak o ayarlayacak falan. Tabii ki çalışmadı bu yöntem. Hemen her zaman yaptığım gibi google’a sordum “How to make fake returnt ticket”. Google her zaman konuyu önceden bilen arkadaş gibi, çok detay vermene gerek yok çok şükür. Sonuçlar geldi, yüzümde bir gülümsemeyle gözüme kestirdiğim siteyi denedim. “www.returnflights.net”
Elbette bu dönüş bileti sorunu uluslararası bir sorundu, çokça seyyah durumdan muzdaripti, tabii ki birileri bu konuya el atmıştı. Returnflights sitesine girdiğinizde gerçek bir uçuşun detaylarını giriyorsunuz, kendi bilgilerinizi de giriyorsunuz size sonuç olarak sahte bir Expedia sayfası yaratıyor, o bileti almışsınız gibi. Süper basit ama efektif bir yöntem. Kendime bilet hazırladıktan sonra Garin için de hazırladım. Diğerlerinin kendi ülkelerine dönüş bileti olduğundan böyle bir ihtiyaçları olmadı. Sistem adresinize mail de gönderiyor 🙂 Ben ne olur ne olmaz diye yola çıkmadan önce Puerto Viejo’nun altını üstüne getirip bir printer buldum, yeminle 1 saatimi aldı o sıcakta. Bu arada bir de THY rezervasyon bileti çaktım Brezilya’dan. THY’nin sadece Brezilya ve Arjantin’e direk uçuşu var. Elimde Panama’dan Quito’ya sahte bir uçuş bileti, Brezilya’dan İstabul’a uçuş rezervasyonu var. Tüm Orta Amerika’da el kol sallayarak sınır geçtikten sonra insan bir gevşiyor. Burada diğer gezgin arkadaşlarım Volkan ve eşinin başına gelen “Kolombiya’dan sınırdışı edilme” olayı var ki, aynı gevşeklikten dolayı, aklımın bir ucunda hep. O zaman anlamamıştım Volkan bana yazdığında, “abi çok alışıyorsun rahat sınır geçmeye, hazırlıksız gittik, hata biraz da bizde” demişti. Ben o zaman İstanbul’daydım. Gerçekten öyle oluyor. Orta Amerika’da bazı geçişlerde ülkeye giriyorsun, pasaport ofisi 3-5 KM sonra. İstersen durup işlem yaptır, ister yaptırma, kimse bakmıyor.
Serviste Tobi, ben ve Alman kız. Hepimizin kafasında acaba geçebilecek miyiz sorusu var.

Serviste Tobi, ben ve Alman kız. Hepimizin kafasında acaba geçebilecek miyiz sorusu var.

Servisteyiz. İki Alman kız daha aldık bir hostelden. Kızlar bizim Bocas del Toro’da gitmeyi planladığımız hostelde çalışıyorlar. Ama Panama’dan çıkış biletleri yok, oldukça da rahat gözüküyorlar. Dedim ki herhalde biz abartıyoruz. Seyahatte de askerlik gibi, bazı efsaneler döner, asla bilemezsin doğru mu değil mi, kendin deneyene kadar. Bu da öyle. Kısa sürede Sixolao’daki sınıra geliyoruz. İniyoruz. Kırtasiye gibi bir dükkandan çıkış harcı yatırıyoruz. 1-2 dolar bir şey. Dükkan gerçekten kırtasiye, yani bir kırtasiyeyi kırtasiye yapan kap kağıdı, oyuncak ve balon gibi detayların hepsi mevcut. Sonra tırların yanından geçip, bir köprü üzerinden Panamaya’ya giriyoruz. Bizim önden giden ekipteki Lee rica etmiş, “Welcome to Panama” yazısının fotoğrafını çeker misiniz” diye. Biriktiriyormuş. Etrafa bakıyorum, öyle bir yazı yok. Öyle bir geçiş. Neyse elimde bavulla mervidenlerden iniyorum çıkıyorum, ve Panama tarafında pasaport kontrolüne geliyoruz. Ben, Tobi, hostelden genç Alman kız arka arkayayız. Hostelde çalışan iki Alman kız ise etrafta yok. Daha sonra dikkatimi çekiyor, bunları odaya almışlar, ikisi de mutsuz şekilde oturuyor, birisi bunlara sorular soruyor. Sıra bana geliyor. İçimde bir heyecan. 10lu yaşlarda komşunun bahçesindeki meyve ağaçlarına daldığımdaki, yazlıkta mısır tarlasında tarla sahibinin bizi kovaladığı zamanlardaki gibi tatlı bir heyecan. Garin sabah hazırladığım dökümanla geçmiş, ben de geçerim herhalde diye telkin ediyorum kendimi. Mümkün olduğunca gülümseyerek pasaportumu ve sorduğu zaman da sahte biletlerimi (yani teorik olarak biri sahte, biri henüz ödenmemiş) uzatıyorum paket halinde. Biraz bakıyor, sonra vizemi veriyor görevli. İçeride diğer iki Alman kızı görebiliyorum. Tobi ve bizim hostelden titrek Alman kız da sorunsuz geçiyor.

Almirante - Bocas del Toro arası çalışan tekneler.

Almirante – Bocas del Toro arası çalışan tekneler.

Dönüp servise bineceğim zaman iki Alman kızı görüyorum, almamışlar ülkeye. Yani konu aslında ciddi. Onlara returntickets’den bahsediyorum. Ama etrafta bilgisayar vs yok. Onları bırakıp yolumuza devam ediyoruz. Bocas del Toro’nun karşısındaki Almirante‘de servis bırakıyor ve Bocas’a doğru teknemize binip bizimkilerin de kaldığı Selina Hostel‘e yerleşiyoruz. Ertesi gün akşam Selina’nın barında sınırdan geçemeyen iki Alman kızı görüyorum. Anlattığım yöntemle biletlerini basıp gelmişler. Teşekkür ediyorlar ve çalışmaya devam ediyolar.

Benzer biletleri daha sonra Kolombiya'ya girmek için de kullandık.

Benzer biletleri daha sonra Kolombiya’ya girmek için de kullandık.

One Comments

  • YASİN 14/06/2016 Reply

    TÜRKLER OLMASA ALMANLAR NE YAPAR 🙂

Leave a Reply